Obsidian i Claude Code – wspólna praca na plikach

Markdown to zwykły tekst, w którym kilka znaków robi za formatowanie: krzyżyk na początku linijki zamienia ją w nagłówek, po dwie gwiazdki z obu stron pogrubiają słowo, a pionowe kreski układają się w tabelę. Obsidian, darmowy program do notatek, odczytuje te znaki jako formatowanie i zamiast nich pokazuje gotową stronę.

Obsidian nie służy tu do tego, żeby czytać i poprawiać każdy plik, który zostawi Claude Code. Przydaje się przy plikach, nad którymi pracujecie razem i do których wracasz wiele razy – na przykład przy projekcie umowy o współpracy, jeszcze bez danych stron. Claude Code proponuje paragrafy i poprawki, a ty dopisujesz to, co wiesz tylko ty. Każdą zmianę od Claude Code widzisz w Obsidianie od razu, więc nie każdą poprawkę musisz mu zlecać: czasem łatwiej zmienić jedno słowo w zdaniu bezpośrednio w pliku, niż prosić o to Claude Code, i tylko dać mu potem znać. Obsidiana ustawisz obok terminala i w plikach będziecie pisać na zmianę.

Czym jest Obsidian i czego tu nie uczymy

Obsidian to program do pisania i porządkowania notatek zapisanych jako zwykłe pliki na twoim komputerze. Powstał z myślą o osobistych bazach wiedzy: notatka odsyła do notatki, trochę jak w prywatnej Wikipedii. Zwykle najpierw ktoś przez lata buduje w Obsidianie bazę notatek, a dopiero potem wpuszcza do niej AI. U ciebie jest odwrotnie: pliki zakłada Claude Code, a ty czytasz je w Obsidianie i poprawiasz razem z nim.

Obsidian ma tyle funkcji, że starczyłoby na osobny kurs. Do wspólnej pracy nie potrzebujesz żadnego połączenia między programami, bo oba pracują po prostu na tych samych plikach w tym samym folderze.

Obsidian jest darmowy do każdego zastosowania, także do pracy w firmie. Licencja komercyjna jest dobrowolna i służy temu, żeby program utrzymywali sami użytkownicy. Do korzystania z programu nie potrzebujesz konta, a według polityki prywatności Obsidiana twoje dane zapisują się lokalnie, na komputerze, i nie trafiają na serwery firmy.

Instalacja Obsidiana

Obsidiana pobierz z oficjalnej strony obsidian.md/download. Są tam wersje na Windows, macOS i Linux, a do tego aplikacje na telefon, których w tej lekcji nie potrzebujesz. Pobierz wersję dla swojego systemu, uruchom instalator i dokończ instalację z ustawieniami domyślnymi.

Obsidian ma polską wersję interfejsu i dalej podajemy nazwy przycisków po polsku, a w nawiasie po angielsku. Jeśli program uruchomi się u ciebie po angielsku, język zmienisz w Ustawienia → Ogólne → Język (Settings → General → Language). Wygląd okien zmienia się z wersji na wersję, więc ekran może się trochę różnić od opisu – trzymaj się nazw przycisków.

Otwórz swój folder jako sejf

Sejf (vault) to w Obsidianie folder, którego pliki program pokazuje. Przy pierwszym uruchomieniu Obsidian otwiera okno z wyborem sejfu. Pliki Claude Code leżą już w twoim folderze roboczym, więc sejfem zostaje właśnie ten folder, a nie nowy, pusty:

1. Przy Otwórz folder jako sejf (Open folder as vault) kliknij Otwórz (Open).
2. Wskaż folder, w którym uruchamiasz Claude Code – ten, w którym leży plik CLAUDE.md.
3. Zatwierdź wybór w oknie wyboru folderu.

Jeśli CLAUDE.md leży w twoim folderze roboczym, a po lewej stronie okna go nie widać, Obsidian otworzył inny folder. Kliknij ikonę sejfu w lewym dolnym rogu, wybierz Zarządzaj sejfami… (Manage vaults…) i otwórz właściwy folder jeszcze raz.

W otwartym folderze Obsidian zakłada ukryty folder .obsidian ze swoimi ustawieniami. Zostaw go w spokoju. Claude Code dowie się o nim z wpisu w CLAUDE.md, który zrobisz na końcu lekcji.

Otwórz CLAUDE.md i przeczytaj go w Obsidianie

Drzewo folderów i plików z twojego folderu roboczego Obsidian pokazuje po lewej stronie okna. Kliknij w nim CLAUDE.md. To ten sam plik, który w prostym edytorze tekstu, na przykład w Notatniku, jest pełen krzyżyków i gwiazdek. Tutaj nagłówki są większe, pogrubienia pogrubione, a tabela, która w edytorze była plątaniną kresek, ma wiersze i kolumny.

Kliknięty plik Obsidian otwiera domyślnie w trybie edycji. Plik wygląda w nim już na sformatowany, bo większość znaków Markdownu się chowa, a w treści możesz od razu poprawiać tekst. Gdy chcesz tylko przeczytać plik, skrót Ctrl+E (na macOS Cmd+E) przełącza go w Tryb odczytu (Reading view), który pokazuje samą sformatowaną treść. Ten sam skrót przełącza z powrotem do edycji.

Duży napis nad treścią pliku to nie nagłówek, tylko nazwa pliku. Obsidian pozwala ją tam zmienić i każda poprawka tego napisu zmienia nazwę pliku na dysku. Ten napis tylko czytaj.

Plików Word i Excel w drzewie po lewej domyślnie nie ma. Obsidian pokazuje formaty, które otwiera: Markdown, obrazy, PDF, nagrania i własne tablice. Oferty i cenniki leżą na dysku tak, jak leżały, i otwierasz je jak dotąd. Za to PDF, na przykład cennik od dostawcy, przeczytasz w tym samym oknie co notatki. Kolejne funkcje dokładają wtyczki społeczności (Community plugins), które włącza się w ustawieniach Obsidiana – w tej lekcji nie są potrzebne.

Nazwy plików i folderów zmienia Claude Code

Drzewo plików w Obsidianie kusi, żeby uporządkować folder po swojemu: przeciągnąć plik do innego folderu, poprawić nazwę. Przenoszenie plików i zmianę ich nazw zostaw Claude Code, i to nie tylko w Obsidianie, ale też w Eksploratorze plików na Windows czy w Finderze na macOS. CLAUDE.md i notatki, które pisze Claude Code, mówią mu, gdzie co leży – na przykład „wzory ofert są w folderze oferty”.

Claude Code działa tu jak asystent, który wie, że umowa z hurtownią leży w pokoju obok, na trzeciej półce od góry. Jeśli własnoręcznie przeniesiesz ją do innego pokoju, jutro asystent pójdzie na trzecią półkę i wróci z pustymi rękami. Jeśli poprosisz asystenta, żeby ją przeniósł i zapisał, gdzie teraz leży, jutro pójdzie prosto do nowego miejsca.

Zmiana nazwy folderu działa tak samo, tylko dotyczy naraz wszystkich plików w środku. Przeniesienie albo zmianę nazwy zleć więc w rozmowie:

Przenieś plik notatki-ze-spotkan.md do folderu spotkania, a jeśli takiego folderu nie ma, załóż go. Potem przejrzyj CLAUDE.md i inne pliki, w których zapisujesz, gdzie co leży, i popraw każde miejsce ze starą ścieżką.

Nazwy pliku i folderu w tym poleceniu to przykład – wpisz swoje. Tak samo poprosisz o nową nazwę pliku. A jeśli plik został już przeniesiony ręcznie, napisz Claude Code, skąd i dokąd trafił, i wklej drugie zdanie polecenia, to o poprawieniu ścieżek.

Jedna nazwa nie zmienia się nigdy: CLAUDE.md, wielkimi literami, z .md na końcu. Pod tą nazwą Claude Code szuka pliku z instrukcjami na początku rozmowy, a plik nazwany inaczej, na przykład instrukcje.md, zostaje dla niego zwykłą notatką.

Zobacz zmianę na żywo i popraw plik ręcznie

Okno Obsidiana ustaw obok okna terminala, tak żeby widzieć oba naraz. Obsidian odświeża sejf, gdy plik zmieni inny program, więc niczego nie musisz zamykać ani otwierać od nowa. Sprawdź to na pliku, który Claude Code założy przy tobie:

Załóż plik plan-dnia.md z moim planem na dziś: oddzwonić do hurtowni w sprawie cennika, wysłać ofertę nowemu klientowi, przejrzeć szablon umowy. Zapisz to jako listę do odhaczania.

Gdy plik plan-dnia.md pojawi się w drzewie po lewej, kliknij go w Obsidianie. Potem poproś Claude Code o dopisek:

Dopisz do plan-dnia.md: o 15:00 rozmowa z dostawcą.

Nowa pozycja pojawi się w Obsidianie, gdy tylko Claude Code skończy zapisywać plik. Jeśli w Obsidianie nic się nie zmienia, zapytaj Claude Code o pełną ścieżkę pliku, który zmienił, i sprawdź, czy ten plik leży w folderze otwartym jako sejf. Jeśli leży gdzie indziej, Claude Code pracuje w innym folderze niż ten, który pokazuje Obsidian – zamknij wtedy Claude Code i uruchom go w folderze otwartym jako sejf.

Teraz twoja kolej. W pliku plan-dnia.md w Obsidianie zamień jedno słowo, na przykład „oddzwonić” na „zadzwonić” – kliknij w tekst i popraw go tak jak w każdym edytorze. Jeśli plik jest w Trybie odczytu, najpierw przełącz go skrótem Ctrl+E (na macOS Cmd+E). Potem daj znać Claude Code:

W plan-dnia.md jest moja ręczna poprawka jednego słowa. Przeczytaj plik jeszcze raz, zanim coś w nim zmienisz.

W pliku pisze jeden z was naraz. Widzimy u kursantów na naszych szkoleniach, jak kończy się pisanie w jednym pliku na dwie ręce: zdanie, które Claude Code chwilę wcześniej dopisał, znika skasowane w Obsidianie, a Claude Code przy następnej zmianie szuka go i nie rozumie, gdzie się podziało. Poprawiaj więc wtedy, gdy Claude Code skończył pracę, a po każdej swojej zmianie mów mu o niej, zanim poprosisz o kolejną. Zmianą w pliku jest też odhaczenie pozycji z listy w Obsidianie.

Podgląd grafu i tablica

Podgląd grafu (Graph view) rysuje każdy plik Markdown jako kropkę, a każdy link między plikami jako kreskę. Otwierasz go przyciskiem Otwórz podgląd grafu (Open graph view) na pasku bocznym po lewej stronie okna. W folderze, w którym pliki nie odsyłają do siebie nawzajem, graf to same luźne kropki. Kresek przybywa, gdy w notatkach pojawiają się odsyłacze do innych plików, na przykład gdy poprosisz Claude Code, żeby w notatkach odsyłał do plików, na których się opierają.

Tablica (Canvas) to w Obsidianie nieograniczona powierzchnia, na której układa się karty z notatkami. Obsidian zapisuje ją jako plik z końcówką .canvas, w otwartym formacie, więc Claude Code założy ją tak samo jak każdy inny plik:

Zrób z pliku plan-dnia.md tablicę Obsidiana w pliku plan-dnia.canvas: każde zadanie na osobnej karcie, ułożone od rana do popołudnia.

Kliknij plan-dnia.canvas w drzewie po lewej. Karty możesz przeciągać, a gdy zaznaczysz kartę, obok pojawią się przyciski, wśród nich przycisk zmiany koloru. Przesunięcie karty to także zmiana w pliku, więc i tu w pliku pisze jeden z was naraz: karty układaj wtedy, gdy Claude Code niczego nie robi, a potem napisz mu, że tablica ma twój układ.

Powiedz Claude Code, że używasz Obsidiana

Claude Code nie wie, że czytasz i poprawiasz jego pliki w Obsidianie, dopóki mu tego nie napiszesz. Wystarczy jeden wpis w CLAUDE.md, bo ten plik Claude Code czyta na początku każdej rozmowy:

Zapisz w CLAUDE.md, że pliki z tego folderu czytam i poprawiam w Obsidianie. Dopisz trzy zasady: zanim zmienisz plik, czytasz go od nowa, bo mogą w nim być moje poprawki; folderu .obsidian nie zmieniasz, bo to ustawienia Obsidiana; nazwy i miejsca plików zmieniasz tylko na moją prośbę i od razu poprawiasz ścieżki zapisane w swoich plikach.

Czy wpis działa, sprawdzisz w nowej rozmowie: wpisz /exit, żeby zamknąć Claude Code, uruchom go jeszcze raz poleceniem claude w tym samym folderze i zapytaj, co wie o folderze .obsidian. Jeśli odpowiedź nie wspomina o ustawieniach Obsidiana, poproś Claude Code, żeby pokazał ci wpis w CLAUDE.md, i przeczytaj go w Obsidianie.

Z tej lekcji zapamiętaj

• Z Claude Code piszecie na zmianę. Claude Code proponuje i dopisuje, a ty czytasz i drobiazgi poprawiasz wprost w pliku, bo jedno słowo szybciej zmienić w pliku, niż o nie prosić.
• Sejfem zostaje twój folder roboczy, nie nowy, pusty folder – tylko wtedy Obsidian pokazuje pliki, na których pracuje Claude Code.
• Napis nad treścią pliku to jego nazwa, a każda poprawka tego napisu zmienia nazwę pliku na dysku.
• Nazwy i miejsca plików zmienia Claude Code, na twoją prośbę, i od razu poprawia zapisane ścieżki. CLAUDE.md zostaje CLAUDE.md, wielkimi literami.
• W pliku pisze jeden z was naraz, a gdy coś poprawisz ręcznie, mówisz o tym Claude Code przed następną zmianą.

Zadania

Odhacz, gdy zrobisz. Stan zapamięta się w przeglądarce, więc możesz wrócić do tej listy jutro.

• Obsidian pobrany z obsidian.md i zainstalowany
• Folder roboczy otwarty jako sejf, plik CLAUDE.md widoczny w drzewie po lewej
• CLAUDE.md przeczytany w Trybie odczytu
• Plik przeniesiony albo przemianowany przez Claude Code, ścieżki w CLAUDE.md poprawione
• Dopisek w plan-dnia.md widoczny w Obsidianie bez ponownego otwierania pliku
• Jedno słowo w plan-dnia.md poprawione ręcznie w Obsidianie, a Claude Code poinformowany o zmianie
• Tablica plan-dnia.canvas otwarta w Obsidianie
• Wpis o Obsidianie w CLAUDE.md sprawdzony w nowej rozmowie