Claude w przeglądarce rozmawia. Claude Code w terminalu pracuje na twoich plikach – w folderze, który mu pokażesz, na twoim komputerze. Ta lekcja doprowadza do jednego miejsca: Claude Code zainstalowany, zalogowany i odpowiadający na twoje pierwsze polecenie w twoim własnym folderze.

Będziemy pracować w terminalu i to jest ta część, która odstrasza najbardziej. Uprzedzamy więc od razu: w zależności od konfiguracji systemu może się zdarzyć, że będzie potrzeba kilku dodatkowych poleceń – na szczęście każde z nich to dodatkowe kopiuj-wklej. Nie trzeba znać obsługi ani poleceń terminala.

Jeśli w którymś momencie coś wygląda inaczej niż w opisie – nie przejmuj się i nie zamykaj wszystkiego w panice. Każdy komunikat w terminalu da się przeczytać spokojnie i prawie żaden nie oznacza, że coś się popsuło.

Co warto mieć przygotowane

Trzy rzeczy, wszystkie do sprawdzenia w minutę:

  1. Konto Claude z planem Pro albo wyższym. Claude Code nie działa na koncie darmowym – to granica planu, nie do obejścia w ustawieniach. Jeśli konta jeszcze nie masz, zacznij od lekcji o zakładaniu konta, a potem wróć tutaj.
  2. Komputer z systemem, który Claude Code obsługuje. macOS od wersji 13, Windows 10 od aktualizacji 1809 wzwyż, Ubuntu od 20.04. Praktycznie: jeśli twój system dostawał aktualizacje w ostatnich latach, jest dobrze.
  3. Połączenie z internetem. Instalator pobiera pliki z sieci, więc offline się nie uda (piszemy to na wszelki wypadek – gdyby ktoś akurat próbował zainstalować Claude Code na krańcu świata, bez zasięgu).

Nie musisz doinstalowywać niczego dodatkowego, żeby zacząć – ten jeden krok wystarczy. Wyjątek: czasem zobaczysz sugestię, żeby doinstalować Git. Nie jest to konieczne do działania Claude Code, ale polecamy się zgodzić – przydaje się przy pracy z kodem, a na Windows Claude Code z nim dodatkowo zyskuje wygodniejszy dostęp do terminala (Bash zamiast samego PowerShella).

Jest jeszcze droga bez terminala: Claude Code ma aplikację na komputer, z oknem i przyciskami, do pobrania dla macOS, Windows i Linuksa. Jeśli terminal budzi w tobie czysty opór, to jak najbardziej możliwa alternatywa. Ta lekcja idzie jednak drogą terminalową, bo prawie wszystko, co przeczytasz później o Claude Code – w dokumentacji, na blogach, tutaj – zakłada właśnie ją. Większość poleceń, które tu poznasz, działa podobnie także w wersji desktopowej.

Dokumentacja instalacji

Znajdź terminal na swoim komputerze

Terminal to okno z migającym kursorem, który czeka, aż coś napiszesz – dokładne kolory i wygląd zależą od programu i motywu (bywa czarny, bywa biały, kursor bywa kreską, a bywa blokiem), ale ten migający kursor zostaje wszędzie. Najważniejsze jest to, że obsługuje się go niemal wyłącznie klawiaturą – możliwości myszki są tam mocno ograniczone, a dokładnie ile da się nią zrobić, zależy od konkretnego terminala i jego wersji.

Jak go otworzyć:

  • Windows: wciśnij Windows, wpisz PowerShell i kliknij pierwszy wynik. Otworzy się okno, w którym na początku linii zobaczysz PS C:\Users\ i twoją nazwę użytkownika. Jeśli wyszukiwarka nic nie znajdzie, PowerShell da się doinstalować za darmo ze sklepu Microsoft.
  • macOS: wciśnij Command+Spacja, wpisz Terminal i wciśnij Enter.
  • Linux: wciśnij Ctrl+Alt+T.

Nic jeszcze nie pisz. Samo otwarte okno terminala nic nie robi i nie da się w nim niczego popsuć przez to, że stoi otwarte.

Na Windows warto sprawdzić od razu: czy na początku linii jest PS. Jeśli tak, jesteś w PowerShellu i to jest to, czego potrzebujesz.

Wklej jedną komendę i poczekaj

Teraz ta jedna komenda. Skopiuj całą linijkę pasującą do twojego systemu i wklej ją do terminala. Zwykle działa skrót Ctrl+V (na macOS Command+V), ale nie w każdym terminalu – jeśli nic się nie dzieje, albo zamiast komendy widzisz dziwne znaki w stylu ^[[200~, spróbuj kliknąć prawym przyciskiem myszy: czasem wkleja od razu, czasem otwiera menu, z którego wybierasz Wklej (Paste).

Windows, w PowerShellu:

irm https://claude.ai/install.ps1 | iex

macOS i Linux:

curl -fsSL https://claude.ai/install.sh | bash

Wciśnij Enter. Przez chwilę będą przewijać się linijki tekstu – to normalne, instalator pobiera pliki i pisze, co robi. Nie musisz tego czytać.

Czasem wyskakują w tym miejscu dwa komunikaty:

  • The token '&&' is not a valid statement separator – to komenda dla innego rodzaju okna niż to, w którym jesteś. Sprawdź, czy na początku linii jest PS, i użyj wersji pasującej do tego, co widzisz.
  • 'irm' is not recognized – dokładnie odwrotna sytuacja: to okno to nie PowerShell. Zamknij je i otwórz PowerShella tak, jak opisano wyżej.

Ani jedno, ani drugie niczego nie psuje. Po prostu nic się nie zainstalowało i próbujesz jeszcze raz.

Sprawdź, czy się udało

Kiedy przewijanie się skończy i kursor znów mruga, napisz:

claude --version

Zobaczysz numer wersji, coś w rodzaju 2.1.219 (Claude Code). Numer u ciebie będzie inny i wyższy – Claude Code aktualizuje się sam w tle, więc to normalne.

Jeśli zamiast numeru pojawi się command not found albo nie jest rozpoznawane jako polecenie, najczęstszą przyczyną jest to, że terminal wciąż pamięta stan sprzed instalacji. Zamknij okno terminala, otwórz nowe i spróbuj jeszcze raz. To pomaga w większości przypadków.

Jeśli to nie pomogło, Claude Code prawdopodobnie zainstalował się poprawnie, ale terminal nie wie jeszcze, gdzie go szukać. Da się to naprawić jedną komendą, dla twojego systemu:

Windows (PowerShell):

$currentPath = [Environment]::GetEnvironmentVariable('PATH', 'User')
[Environment]::SetEnvironmentVariable('PATH', "$currentPath;$env:USERPROFILE\.local\bin", 'User')

macOS (Zsh):

echo 'export PATH="$HOME/.local/bin:$PATH"' >> ~/.zshrc
source ~/.zshrc

Linux (Bash):

echo 'export PATH="$HOME/.local/bin:$PATH"' >> ~/.bashrc
source ~/.bashrc

Zamknij terminal, otwórz go jeszcze raz i sprawdź claude --version ponownie.

Jeśli żadna z tych metod nie pomoże, albo trafisz na zupełnie inny komunikat błędu, zawsze działa jeden, uniwersalny sposób: skopiuj treść błędu (albo zrób zrzut ekranu), wejdź na claude.ai i opisz, co się dzieje – jakiego systemu używasz i co dokładnie chcesz zrobić. Claude pomoże znaleźć rozwiązanie. Warto zapamiętać tę metodę nie tylko na dziś – przyda się za każdym razem, gdy Claude Code z jakiegoś powodu przestanie działać.

Jest jeszcze jedna komenda warta zapamiętania na przyszłość:

claude doctor

claude doctor wypisuje diagnostykę instalacji i konfiguracji wraz z podpowiedziami napraw, nie uruchamiając sesji. Dziś nic z niej nie potrzebujesz. Za miesiąc, gdy coś zacznie działać dziwnie, to jest pierwsze miejsce, do którego warto zajrzeć.

Otwórz swój folder

Uruchomienie w konkretnym folderze to sedno całej instalacji, więc warto się na chwilę zatrzymać. Claude Code domyślnie pracuje w tym folderze, w którym go uruchomisz, i nie wychodzi poza niego – chyba że wyraźnie go o to poprosisz.

W terminalu przejście do folderu robi się komendą cd i ścieżką. Najprościej tak: wpisz cd , czyli te dwie litery i spację, a potem przeciągnij folder z okna eksploratora plików prosto na okno terminala. Ścieżka wpisze się sama. Wciśnij Enter.

Załóż sobie jeden, stały folder na projekty, w których pracujesz z Claude Code – najlepiej o prostej nazwie, na przykład AI – zamiast za każdym razem szukać innego miejsca. W nazwach takich folderów lepiej unikać spacji: zamiast claude code napisz claude-code. Terminal da sobie radę też ze spacją, ale wymaga wtedy dodatkowych sztuczek (cudzysłowów, znaków ucieczki), a myślnik działa zawsze bez komplikacji.

Zaloguj się i uruchom Claude Code

Teraz uruchom Claude Code w folderze, w którym chcesz pracować z AI:

claude

Przy pierwszym uruchomieniu Claude Code poprosi o zalogowanie. Najpierw zapyta o rodzaj konta – wybierz „Claude account with subscription”. To konto, które powinno zostać założone w lekcji o zakładaniu konta; druga opcja, „Anthropic Console account”, to osobny, rzadziej używany sposób rozliczania się za API, nie ten, którego tu potrzebujesz. Potem otworzy się przeglądarka – zaloguj się na to samo konto Claude, którego używasz na claude.ai, i potwierdź dostęp. Wróć do terminala – powinien już czekać zalogowany.

Jeśli przeglądarka nie otworzy się sama, terminal wypisze adres do skopiowania. Wklej go w przeglądarkę ręcznie, efekt jest ten sam. Czasem taki link wkleja się podzielony na kilka linijek i wtedy po prostu nie zadziała – jeśli tak się stanie, wklej go najpierw do notatnika, wyłącz w nim zawijanie wierszy (żeby zobaczyć, gdzie faktycznie są podziały), sklej z powrotem w jedną linię i dopiero tak przenieś do przeglądarki.

Logujesz się raz. Przy kolejnych uruchomieniach Claude Code po prostu wystartuje.

Zaraz po zalogowaniu mogą pojawić się jeszcze dwa krótkie pytania. Pierwsze: czy ufasz plikom w tym folderze – wybierz „Yes, proceed”, inaczej Claude Code nie ruszy dalej. Drugie: jaki motyw kolorystyczny wybrać (jasny albo ciemny, w tym warianty z większym kontrastem) – wybierz ten, który pasuje do tła twojego terminala, żeby tekst był czytelny. Obie decyzje są odwracalne: motyw zmienisz później komendą /theme (albo z poziomu /config), a zaufanie do folderu też da się cofnąć w ustawieniach.

Dokumentacja instalacji

Wyślij pierwsze polecenie

Napisz pierwsze polecenie zwykłym zdaniem, po polsku. Na przykład:

Rozejrzyj się w tym folderze i powiedz mi w trzech zdaniach, co w nim jest.

Claude przeczyta zawartość folderu i odpowie. To jest ta różnica, o którą chodzi w całym Claude Code: nie wklejasz mu plików, tylko pokazujesz katalog.

Zwróć uwagę na dwie rzeczy w tej odpowiedzi. Po pierwsze, interfejs jest po angielsku, a rozmowa idzie po polsku – to się nie kłóci i nie ma nic do ustawiania. Po drugie, zanim Claude Code cokolwiek zmieni, zapyta cię o zgodę. Czytanie robi sam, zmiany pokazuje do zatwierdzenia.

Żeby wyjść, napisz /exit (samo exit, bez ukośnika, też działa) albo wciśnij Ctrl+C dwa razy.

Co warto zrobić zaraz potem

Instalacja jest skończona i możesz spokojnie zamknąć terminal. Zostaje jedna rzecz, którą warto zrobić na świeżo, zanim wsiąkniesz w pracę: zajrzeć do ustawień komendą /config i sprawdzić, na jakim modelu i na jakim poziomie wysiłku pracujesz.

Nie ma potrzeby rozpisywać tego tutaj – mamy na ten temat osobną poradę, co w configu warto zmienić, a co zostawić – wystarczy wiedzieć, że taka komenda istnieje i że nie trzeba przy niej niczego zmieniać w pierwszym dniu. Ustawienia domyślne są sensowne i są dobrym punktem startu.

Druga rzecz, która przyda się szybciej, niż się wydaje: Claude Code potrafi czytać plik z twoimi stałymi instrukcjami przy każdym starcie sesji. Nazywa się CLAUDE.md i ma tu własną lekcję. Na razie nie jest potrzebny.

Możesz też ustawić, żeby terminal zawsze otwierał się w tym samym folderze – napisaliśmy na ten temat osobną poradę. Wtedy wpisywanie cd przy każdym starcie przestaje być codziennym rytuałem, a o samo ustawienie prosisz Claude Code i nie szukasz niczego w konfiguracji.

Zadania

Odhacz, gdy zrobisz. Stan zapamięta się w przeglądarce, więc możesz wrócić do tej listy jutro.

  • Konto Claude z planem Pro albo wyższym
  • Terminal otwarty na moim komputerze
  • Komenda instalacyjna wklejona i wykonana
  • claude --version wypisuje numer wersji
  • cd do własnego folderu (najlepiej AI, bez spacji w nazwie)
  • Zalogowanie przez przeglądarkę przeszło do końca, folder oznaczony jako zaufany
  • Pierwsze polecenie po polsku wysłane, odpowiedź przyszła
  • Wiem, że istnieje /config i że nie muszę tam dziś nic zmieniać