Trzecia rozmowa w tym tygodniu i za każdym razem to samo wejście: że prowadzisz biuro rachunkowe, że pracujesz sam, że do klientów piszesz per pan, a nie na luzie. Coś z tego Claude Code potrafi zapisać sobie sam, w pamięci automatycznej – ale bez gwarancji: notatki są nieustrukturyzowane, a to, czy akurat ta jedna się przyda, AI ocenia w locie, po jednym zdaniu ze spisu treści w MEMORY.md. Czasem trafi, czasem nie, i wtedy tłumaczysz wszystko od nowa.

Ta lekcja mówi, jak zbudować jeden plik: profil.md. Odpowiesz raz na serię pytań o siebie i swojej pracy, Claude Code stworzy z tego twój profil, a potem sam po niego sięgnie, gdy rozmowa dotyczy ciebie albo twojej pracy.

Do ćwiczenia potrzebujesz folderu, w którym już pracujesz, i pliku CLAUDE.md w środku. Jeśli go nie masz, zacznij od lekcji o pierwszym pliku CLAUDE.md i wróć tutaj.

Profil mieszka w osobnym pliku, nie w CLAUDE.md

Pierwsza pokusa jest taka, żeby dopisać profil na dole CLAUDE.md. Lepiej jej nie ulegać. Ten plik, poza innymi instrukcjami, powinien zawierać tylko podstawowe informacje na twój temat, coś na wzór wizytówki: twoje imię i nazwisko, ewentualnie dane kontaktowe, jeśli asystent ma ich używać na co dzień. Twój profil odpowiada na zupełnie inne pytanie – kim jesteś, jak pracujesz i dokąd zmierzasz, każdy z tych wątków opisany dużo szerzej.

Dokumentacja Claude Code radzi trzymać CLAUDE.md poniżej dwustu linijek, więc dodanie tam wszystkich danych na twój temat mogłoby zwiększyć ten plik ponad zalecany rozmiar. Jest i drugi powód, ważniejszy w codziennej pracy: CLAUDE.md wczytuje się w całości na starcie każdej rozmowy, a twój profil potrzebny jest tylko w części z nich.

Podział, który stosujemy u siebie i na szkoleniach: CLAUDE.md to twoja wizytówka i zasady pracy. Profil.md to twoja pełna dokumentacja.

Zastanawiasz się, co w ogóle warto zapisywać w plikach, a co spokojnie może pozostać informacją w czacie? Napisaliśmy o tym osobną poradę.

Dokumentacja pamięci

Nie pisz profilu sam – pozwól Claude przeprowadzić z tobą wywiad

Profil od zera jest trudny do napisania z tego samego powodu, z którego trudno napisać krótkie bio na swój temat: nie wiadomo, od czego zacząć i co jest istotne. Dlatego dziś nie piszesz go wcale. Prosisz Claude Code, żeby przeprowadził z tobą wywiad, i odpowiadasz w nim na pytania jedno po drugim.

Uruchom Claude Code w swoim folderze i wklej to:

Przeprowadź ze mną wywiad i napisz na jego podstawie plik profil.md – mój profil dla ciebie.
Zadawaj pytania pojedynczo i czekaj na moją odpowiedź, zanim zadasz kolejne.
Zacznij od tego, kim jestem i czym się zajmuję, potem zapytaj o to, co zabiera mi najwięcej czasu, a na końcu o to, jakie są moje plany na przyszłość.
Plik napisz dopiero na koniec.

Na naszych szkoleniach ten wywiad ma osiemnaście pytań i schodzi na niego jakieś pół godziny, razem z zastanawianiem się nad odpowiedziami. To nie jest czas stracony: to jedyny moment, w którym wykładasz na stół wszystko naraz.

Odpowiadaj krótko i zwyczajnie, całymi zdaniami. Na pytanie, na które nie znasz odpowiedzi, powiedz wprost, że nie wiesz – tak samo jak w rozmowie z człowiekiem.

Trzy części wywiadu: kim jesteś, co cię blokuje, dokąd zmierzasz

Kim jesteś. Czym się zajmujesz na co dzień. Z jakich narzędzi korzystasz – poczta, kalendarz, program do faktur, CRM. Jak wygląda twój zwykły dzień pracy i kiedy masz swoje najlepsze godziny na skupienie.

Co cię blokuje. Które zadania zjadają najwięcej czasu, chociaż nie powinny. Co cię w tej pracy najbardziej frustruje. Co masz teraz na głowie – projekty, klienci, zobowiązania. W czym decydujesz sam, a co musisz z kimś ustalić. Ta część jest niewygodna i dlatego działa: opisujesz swoją pracę taką, jaka jest.

Dokąd zmierzasz. Cele na najbliższy rok. Co chcesz robić mniej, a co więcej. Jak wolisz dostawać uwagi: od razu czy zebrane na koniec rozmowy na czacie.

Nie wszystko z tego musi wylądować w pliku. Przychody, dane klientów i cokolwiek, czego nie powiedziałbyś nowej osobie pierwszego dnia, spokojnie zostaw poza profilem – wrócisz do tego, gdy uznasz, że ma sens.

Granice: o co Claude Code ma zapytać, zanim zacznie pracę

Wywiad kończy się pytaniem, które jest najbardziej praktyczne ze wszystkich: co asystent AI powinien wiedzieć, żeby ci nie przeszkadzać. Tu wpisujesz granice – sytuacje, w których ma się zatrzymać i zapytać, zanim ruszy dalej. Jeśli w twoim wywiadzie takie pytanie nie padnie, po prostu podyktuj granice na koniec, zanim Claude Code zapisze plik.

Staraj się skupić na pozytywnych wytycznych, a nie zakazach. Powód jest prosty: „nigdy nie zaglądaj do archiwum” – zdradza istnienie folderu, o którym Claude w ogóle nie powinien myśleć.

Trzy przykłady do przerobienia na własne, bo granica ma pasować do tego, co u ciebie naprawdę wymaga zgody:

  • „Treść maila do klienta pokaż mi do akceptacji, zanim ją wyślesz.”
  • „Zmiany w folderze umowy/ wprowadzaj dopiero po mojej zgodzie.”
  • „Każdy tekst przeznaczony do publikacji daj mi wcześniej przeczytać.”

Claude Code kieruje się tymi zdaniami, ale nic go do nich siłą nie zmusza – to instrukcja, nie blokada techniczna. O tym, kiedy sam z siebie pyta o zgodę przed zmianą pliku, decyduje tryb uprawnień, a co który tryb przepuszcza, rozkłada na części porada o trybach uprawnień. Granice z profilu sięgają dalej niż tryby: obejmują wysłanie maila, publikację tekstu, odezwanie się do klienta – momenty, w których na twoim dysku nic się nie zmienia, a i tak wolisz najpierw zobaczyć, co powstało.

Powiedz o profilu w CLAUDE.md, zamiast go tam wklejać

Plik profil.md leży w folderze, ale Claude Code sam z siebie po niego nie sięgnie – nie wie jeszcze, że istnieje i po co. Wystarczy jedno zdanie w CLAUDE.md, które go wskazuje:

Dopisz do CLAUDE.md zdanie: mój profil jest w pliku profil.md, przeczytaj go, kiedy potrzebujesz wiedzieć, kim jestem i jak pracuję.

Dzięki temu wskazany w zdaniu profil będzie czekał na dysku i AI otworzy go tylko wtedy, kiedy będzie go potrzebowało – zwykle w pierwszej minucie rozmowy o twojej pracy, a nie przy zapytaniu o dzisiejszą pogodę.

Importy w CLAUDE.md

Kilka profili, każdy w swoim folderze

Czy jeden profil musi udźwignąć całe twoje życie naraz? Ten sam człowiek prowadzi firmę, a wieczorem pisze opowiadania fantasy lub pomaga dzieciom w zadaniach domowych z matematyki (w której sam nigdy nie był szczególnie dobry) – i to są dwa różne konteksty, w których co innego jest ważne, co innego wolno i inaczej się pisze.

Zrób więc drugi profil tym samym wywiadem co pierwszy, tylko uruchomionym w innym folderze, i zapisz go tam. Claude Code czyta CLAUDE.md z folderu, w którym go uruchamiasz, oraz z katalogów nad nim. Dlatego odpowiednie umieszczenie profili w strukturze folderów sprawi, że zostanie przeczytany tylko jeden z nich. Uruchamiasz Claude Code w folderze z pracą i sięga po profil zawodowy, uruchamiasz w folderze prywatnym i sięga po tamten. Nic nie przełączasz ręcznie, wystarczy, że wejdziesz w odpowiedni folder.

Każdy z tych folderów potrzebuje więc własnego CLAUDE.md ze swoim zdaniem o profilu. Dwa profile w jednym folderze nie dają wyboru: Claude Code zobaczy oba i będzie próbował pogodzić jeden z drugim. A gdy uruchomisz Claude Code gdzieś zupełnie indziej, nie zobaczy żadnego z nich – i to jest w porządku, bo w tamtym miejscu robisz coś, co z twoją pracą nie ma nic wspólnego.

Sprawdź w nowym czacie, czy profil naprawdę działa

Zamknij Claude Code i uruchom claude jeszcze raz. W poprzedniej rozmowie profil był znany, bo powstał przed chwilą na twoich oczach – to niczego nie dowodzi. Liczy się nowy czat, i pytanie, na które bez profilu nie ma dobrej odpowiedzi:

Kim jestem? Czym się zajmuję? Jaki mam styl pracy?

Trafna odpowiedź znaczy, że wszystko jest na miejscu. Odpowiedź ogólna albo pytanie zwrotne „a czym się zajmujesz?” znaczy, że profil nie został wczytany: sprawdź, czy zdanie o nim faktycznie stoi w CLAUDE.md i czy plik nazywa się dokładnie tak samo, jak w tym zdaniu. Możesz też zapytać wprost, dlaczego Claude Code go nie uwzględnił – to pytanie przydaje się przy każdej instrukcji, która nie zadziałała.

Aktualizuj profil, gdy zmienia się twoja praca

Profil opisuje ciebie z dnia, w którym powstał. Dochodzi nowa usługa, zmienia się grupa klientów, kończy się duży projekt, który zajmował pół tygodnia, przestawiasz godziny pracy. Tu też nie otwierasz pliku samodzielnie – każdą zmianę, nawet jedną linijkę, wpisuje Claude Code, tak samo jak przy pierwszym wywiadzie. Powiedz mu o zmianie w rozmowie:

Zaktualizuj profil.md: od teraz obsługuję też małe sklepy internetowe, nie tylko biura rachunkowe.

Prosty nawyk na to: kiedy zmiana jest na tyle duża, że za chwilę i tak wytłumaczysz ją klientowi albo komuś z rodziny, powiedz to samo Claude Code.

Z tej lekcji zapamiętaj

Profil ma własny plik: profil.md. CLAUDE.md zostaje wizytówką i zasadami pracy, profil.md pełną dokumentacją o tobie – i ten drugi przydaje się także poza terminalem.

Profil powstaje z opowiadania o sobie. Claude Code prowadzi wywiad, ty odpowiadasz na pytania jedno po drugim, a plik pisze na koniec z twoich odpowiedzi.

Granice to część profilu, i formułuje się je jako prośbę o pytanie. „Pokaż mi maila przed wysłaniem” działa lepiej niż „nie wysyłaj nic sam”, a sięgają dalej niż tryb uprawnień, bo obejmują też to, co nie zmienia żadnego pliku.

W CLAUDE.md stoi zdanie o profilu, a nie sam profil. Dzięki temu Claude Code otwiera go wtedy, gdy jest mu potrzebny, zamiast wciągać do każdej rozmowy – a osobne foldery z osobnymi profilami dają ci wersję zawodową i prywatną bez przełączania czegokolwiek.

Zadania

Odhacz, gdy zrobisz. Stan zapamięta się w przeglądarce, więc możesz wrócić do tej listy jutro.

  • Wywiad przeprowadzony, plik profil.md powstał z odpowiedzi
  • W profilu jest, kim jesteś, czym się zajmujesz i jak pracujesz
  • Dopisane granice: sytuacje, w których Claude Code ma najpierw zapytać
  • Zdanie o profilu dopisane do CLAUDE.md
  • Nowy czat otwarty, pytanie sprawdzające zadane
  • Wiem, co zrobić, jeśli odpowiedź w nowym czacie wyszła ogólna