Czy dać Claude Code napisać CLAUDE.md za ciebie?

/init to polecenie, które ma napisać CLAUDE.md za ciebie: przegląda folder, w którym je uruchamiasz, i układa z tego plik z instrukcjami. Tyle obietnicy. W praktyce w jednym folderze dostaniesz gotowy plik po chwili, a w drugim samo pytanie, czy na pewno chodziło ci o ten folder. Wpisaliśmy /init w trzech folderach o różnej zawartości i po kolei pokazujemy, co się w każdym z nich wydarzyło.

Skąd bierze się treść CLAUDE.md

CLAUDE.md można napisać na dwa sposoby. Pierwszy to rozmowa: prosisz Claude Code, żeby najpierw wypytał cię o projekt, odpowiadasz na pytania, a plik powstaje z twoich odpowiedzi. Drugi to polecenie /init, które o nic nie pyta – samo przegląda zawartość folderu i układa z niej gotowy plik.

Jedno decyduje o tym, kiedy /init zadziała: polecenie analizuje projekt z kodem. Kod jest warunkiem samego polecenia. CLAUDE.md możesz mieć w każdym folderze, tylko czasem trzeba o niego poprosić inaczej.

Pusty folder

Pierwszy folder testowy jest zupełnie pusty – ani jednego pliku, nawet ukrytego. /init nie zrobi w nim niczego i powie wprost dlaczego: nie ma tu czego dokumentować, a wygenerowanie CLAUDE.md byłoby zmyślaniem. Zapyta za to, czy na pewno chodziło nam o ten folder.

Tak samo skończy się w folderze, w którym umieścimy jedną krótką notatkę z pomysłem: „Uporządkować oferty i cennik na 2027”. Jedno zdanie o zamiarze to dla /init nadal za mało.

Folder z dokumentami

W drugim folderze jest sporo materiału: szablon oferty w Wordzie, wzór umowy, cennik w Excelu i plik z trzema notatkami – zwykła praca jednoosobowej firmy szkoleniowej. Niestety /init i tutaj odmawia, z tym samym uzasadnieniem: to nie jest repozytorium z kodem, więc polecenie nie zadziała.

Da się je jednak doprecyzować: po samym poleceniu dopisujesz spację i własne zdanie, zwykłą polszczyzną, tak jak piszesz w rozmowie. Dokumentacja Claude o takim dopisku nie wspomina, ale u nas zadziałał za każdym razem.

/init dla folderu bez kodu

Teraz Claude Code sprawdzi zawartość folderu i na jej podstawie wygeneruje plik CLAUDE.md. Zaznaczy przy tym, że nie będzie w nim niczego o stacku technologicznym, z którego korzysta projekt, bo w folderze nie ma takich informacji. I dobrze, bo pracujemy na ofertach i cenniku, więc akapit o technologiach byłby zbytecznym wypełniaczem.

Folder z kodem

W trzecim folderze leży prawdziwe repozytorium: kod, jeden test, README i historia zmian w gicie. Jeśli te słowa nic ci nie mówią, to dobra wiadomość – ten scenariusz cię nie dotyczy, twój jest opisany wyżej. Tutaj /init zadziała dokładnie tak, jak zapowiada dokumentacja: napisze plik z komendami uruchamiania i testowania oraz opisem tego, jak projekt jest zbudowany.

W naszym teście dorzucił też uwagę, o którą nikt go nie prosił: zauważył, że kod i test korzystają z tej samej listy w pamięci, więc kolejny dopisany test może się nie udać, jeśli AI założy, że lista jest na starcie pusta. Claude zapisał to jako uwagę na przyszłość i nie ruszył kodu na własną rękę.

Wygenerowany CLAUDE.md to dopiero szkic

Niezależnie od tego, który z trzech folderów jest podobny do twojego, wygenerowanie CLAUDE.md poleceniem /init nie jest czymś, co można uznać za zakończone i od razu o tym zapomnieć. Dokumentacja mówi wprost: po użyciu /init plik CLAUDE.md należy dopracować, uzupełnić instrukcjami, których Claude Code sam nie odkrył. Twoje pliki powiedzą mu, co w folderze leży i jakie zasady z nich wynikają. Nie dowie się z nich, których folderów nie wolno ruszać bez pytania. Ani tego, że nie znasz się na programowaniu i wolisz proste tłumaczenia.

Pierwszą połowę tej pracy masz z głowy. Drugą też możesz oddać Claude Code, tyle że tym razem to ty jesteś źródłem informacji, nie folder. Wklej to w rozmowie:

Przeczytaj plik CLAUDE.md w tym folderze i opowiedz mi własnymi słowami, co z niego wynika. Potem zadaj mi kilka pytań o rzeczy, których nie da się wyczytać z plików: jak chcę pracować, czego nie wolno ruszać bez pytania i czego nie umiem. Pytaj po jednym pytaniu na raz. Zaproponuj, co dopisać do pliku, ale niczego nie zmieniaj, póki tego nie zatwierdzę.

Drugi raz w tym samym folderze

Cennik się zmienia, dochodzą nowe wzory pism, a CLAUDE.md, który powstał na samym początku pracy, robi się coraz bardziej nieaktualny. /init możesz uruchomić w tym samym folderze jeszcze raz, bez ryzyka, że stracisz to, co już w pliku stoi. Istniejącego pliku /init nie nadpisze, tylko zaproponuje poprawki. W folderze bez kodu dopisz do polecenia to samo, co za pierwszym razem, czyli z dopiskiem: /init dla folderu bez kodu.

Na koniec, w skrócie

Masz w folderze kod? Wpisz /init i przeczytaj, co powstanie. Masz same dokumenty, arkusze i wzory pism? Dopisz do polecenia, z czym ma do czynienia: /init dla folderu bez kodu. Folder pusty albo z jedną notatką? Opowiedz o projekcie w rozmowie i wróć tu, gdy przybędzie plików.

Najlepsza wiadomość jest taka, że folder z ofertami i cennikiem też daje konkretny plik. Wystarczy powiedzieć Claude Code, z czym ma do czynienia.