Czy wiesz, kim jest ghostwriter? To osoba, która pisze coś za kogoś innego. Zwrot zwykle pojawia się w przypadku autobiografii pisanych przez sławnych ludzi. Czy ta osoba naprawdę miała czas napisać 800 stron na swój temat? A może zrobił to za nią ktoś inny? Na to pytanie nie znamy odpowiedzi, wiemy natomiast, jak możesz wytrenować AI do zostania twoim ghostwriterem. Może nie od razu do napisania twojej autobiografii. Zaczniemy od czegoś prostszego – odpisywania na maile w twoim stylu.

Dziś zbudujesz skill, który przeczyta wiadomość z twojej skrzynki, sięgnie po zapisany profil twojego stylu, przygotuje odpowiedź i zostawi ją w wersjach roboczych Gmaila. Nie wyśle jej – przynajmniej nie na początku. Automatyczne wysyłanie wiadomości napisanej przez AI można włączyć, ale dopiero po jakimś czasie, kiedy nabierzesz pewności, że odpowiedzi wygenerowane przez Claude nie wymagają poprawek.

Napisz skilla, który przygotowuje odpowiedzi

Pisanie pierwszego skilla pokazywaliśmy na przykładzie porannego planu dnia – wróć tam, jeśli chcesz poznać podstawy. Dzisiejszego wygenerujesz podobnie: powiesz Claude Code, co ma robić, a on zapisze plik. Różnica jest w tym, że tym razem budowa i działanie skilla będą nieco bardziej złożone.

Proponujemy nazwać skill skryba, ale to tylko sugestia – nazwa jest twoją komendą, więc wybierz taką, jaką wygodnie ci będzie wpisywać, i pamiętaj, że zawsze możesz zmienić ją później. W tej lekcji trzymamy się skryba.

Skryba będzie się składał z dwóch plików. Pierwszy to sam skill – instrukcja mówiąca, co po kolei robić. Drugi, styl-pisania.md, to materiał: opis tego, jak piszesz. Trafi do podkatalogu references, bo tak nazywa się katalog, w którym skille trzymają materiały do wczytania w razie potrzeby.

Rozbijamy to na dwa pliki, bo stylów z czasem może być więcej – osobny do klientów, osobny do współpracowników – a skryba ma za każdym razem wczytywać tylko ten, którego akurat potrzebuje.

Poniżej prompt do wygenerowania skilla:

Zapisz globalny skill o nazwie skryba. Uruchamiaj go także wtedy, gdy poproszę o przygotowanie odpowiedzi na maila.
Zanim zapiszesz skill, pokaż mi jego treść i poczekaj na moje „ok”.

Skill ma działać tak:
1. Zanim napiszesz odpowiedź, przeczytaj plik references/styl-pisania.md z katalogu tego skilla.
2. Gotową odpowiedź zapisz jako wersję roboczą w Gmailu. Nigdy jej nie wysyłaj.

Jeśli pliku styl-pisania.md jeszcze nie ma, skill nie pisze odpowiedzi. Zamiast tego czyta moje ostatnie wysłane wiadomości w Gmailu, na ich podstawie próbuje się nauczyć mojego stylu pisania. Pomija przy tym automatyczne powiadomienia i wiadomości z samym przeklejonym cudzym tekstem, a cechy powtarzalne oddziela od jednorazowych. Potem pokazuje mi, czego się nauczył, czeka na moje poprawki i dopiero po nich zapisuje plik styl-pisania.md.

Claude Code pokaże treść skilla do zatwierdzenia. Przeczytaj ją raz i sprawdź, czy wszystko się zgadza. Jeśli tak, napisz „ok”.

Jeden skill, dwa pliki

Zobacz teraz, co właściwie powstało:

skryba/
├── SKILL.md
└── references/
    └── styl-pisania.md

Na razie istnieje sam SKILL.md. Drugi plik powstanie za chwilę, przy pierwszym uruchomieniu skilla.

Wczytywanie przebiega trzystopniowo. Na początku rozmowy Claude Code zna tylko opis skilla – tyle, żeby rozpoznać, kiedy się przyda. Po wpisaniu /skryba czyta instrukcję z SKILL.md. Po plik ze stylem sięga dopiero na końcu, tuż przed napisaniem odpowiedzi.

Ten sam układ przyda się w kolejnym skillu, w którym procedura jest krótka, a materiał do niej długi – na przykład przy szablonach umów albo zasadach obsługi zwrotów.

Dokumentacja skilli

Naucz skrybę stylu z własnej skrzynki mailowej

Przed pierwszym uruchomieniem skilla otwórz nową rozmowę. Dopiero wtedy Claude Code załaduje świeżo zapisany skill. Nie będzie też pamiętał rozmowy, w której go budowaliście, więc od razu zobaczysz, co w pliku naprawdę działa.

Pierwsze uruchomienie skilla nie służy jeszcze do napisania odpowiedzi. Najpierw skryba musi się dowiedzieć, jak piszesz.

Materiał już masz: to twoje wysłane wiadomości mailowe. Niczego nie kopiujesz i nie zbierasz do osobnego pliku – Claude Code czyta je wprost ze skrzynki przez konektor Gmaila. Napisz:

Przeczytaj moje ostatnie wysłane wiadomości w Gmailu i naucz się na ich podstawie mojego sposobu pisania.

Sensowna próbka to dwadzieścia parę wiadomości, najlepiej do różnych osób. Automatyczne powiadomienia i wiadomości z samym przeklejonym cudzym tekstem skryba pominie – tak stoi w jego instrukcji, bo nie wyczyta z nich niczego o twoim stylu.

Skryba wyciąga z tych wiadomości rzeczy, które naprawdę widać: długość zdań i akapitów, poziom formalności, powitania albo ich brak, sposób kończenia wiadomości, podpis, interpunkcję, emoji, sposób zwracania się do odbiorcy oraz zwroty, które wracają u ciebie najczęściej. Osobno notuje to, czego nie robisz prawie nigdy, i oddziela cechy powtarzalne od jednorazowych – jedno „Serdecznie pozdrawiam” sprzed pół roku nie jest twoim stylem.

Claude Code czyta w tym kroku kilkadziesiąt prawdziwych wiadomości ze skrzynki, razem z tym, co napisali do ciebie inni. Co przy takiej pracy trafia do dostawcy modelu i co da się z tym zrobić, rozkładamy na części w osobnej poradzie.

Przeczytaj swój profil, zanim skryba go zapisze

Po przeczytaniu skrzynki skryba nie zapisuje jeszcze pliku. Najpierw mówi po ludzku, czego się nauczył – mniej więcej tak:

„Piszesz krótkimi akapitami, najczęściej bez powitania. Nie używasz emoji. Kończysz słowem »Dzięki« i samym imieniem”.

Przejrzyj tę listę i odpowiedz zwykłym zdaniem. Może być na przykład tak:

Wszystko się zgadza, tylko nie zapisuj, że piszę „Ty” wielką literą. Od teraz chcę pisać małą. I dopisz, że do klientów zaczynam od „Dzień dobry”, a do zespołu nigdy.

Dopiero po tych poprawkach powstaje plik styl-pisania.md.

Ten przegląd jest najważniejszym momentem całej lekcji. Skrzynka pokazuje twój dotychczasowy sposób pisania, ze wszystkim, co ci się w nim nie podoba. To, jak AI ma pisać od teraz, ustalasz ty.

Jeśli skryba zauważy w skrzynce dwa wyraźnie różne sposoby pisania, możesz poprosić, żeby rozdzielił profil – na przykład osobny do klientów, osobny do współpracowników. Dopisz wtedy w instrukcji skilla, po czym AI ma poznać, którego stylu użyć. Na naszych warsztatach zwykle wychodzą dwa style: formalny i luźny.

Zablokuj wysyłkę maili, zanim zaczniesz testować

Zdanie „nigdy nie wysyłaj” w instrukcji skilla jest prośbą i skryba się do niej stosuje. Ale wśród narzędzi konektora Gmaila są też takie, które naprawdę wysyłają wiadomości, więc obok prośby warto postawić drugą warstwę – taką, która nie zależy od dobrej woli.

Wejdź w przeglądarce w Customize → Connectors, kliknij w podłączonego Gmaila i znajdź sekcję Tool permissions. Narzędziom, które wysyłają wiadomości, odpowiadają na nie albo przekazują je dalej, ustaw Blocked. Zostaw przy tym dostępne narzędzie tworzące wersje robocze – bez niego skryba nie miałby czym zapisać odpowiedzi.

Uprawnienia narzędzi konektora omawiamy dokładniej w lekcji o podłączaniu Gmaila i Kalendarza.

Różnica jest praktyczna: instrukcję można nadpisać w rozmowie jednym nieuważnym zdaniem, a zablokowane narzędzie po prostu się nie uruchomi. Granicę przy wersji roboczej ustawiasz ty – to nie jest limit możliwości skryby.

I tak samo ty ją później przesuniesz. Blokada jest na czas nauki, bo dziś jeszcze nie wiesz, czego się po skrybie spodziewać. Następnym krokiem nie jest od razu pełna swoboda: narzędziom wysyłającym możesz dać poziom Needs approval, przy którym skryba pyta cię o zgodę, zanim wiadomość wyjdzie ze skrzynki. Dopiero gdy przez kilka tygodni odpowiadasz na to pytanie twierdząco i nic po drodze nie poprawiasz, warto pomyśleć o Always allow.

Uprawnienia narzędzi konektora

Sprawdź skrybę na prawdziwej wiadomości

Czas na pierwszy test! Wybierz ze skrzynki prostą wiadomość – taką, na którą odpowiesz bez czytania załącznika.

/skryba Odpowiedz na ostatnią wiadomość w sprawie terminu spotkania.

Skryba znajdzie tę wiadomość, doczyta wątek, sięgnie po profil i przygotuje odpowiedź. Na końcu zapisze ją jako wersję roboczą i napisze, że wiadomości nie wysłał.

Otwórz teraz Gmaila i wejdź w Wersje robocze. Odpowiedź powinna tam na ciebie czekać.

Popraw wersję roboczą i powiedz, czy poprawka zostaje na zawsze

Pierwsza odpowiedź rzadko brzmi od razu dobrze i nie jest to błąd ćwiczenia. Wróć do rozmowy i powiedz, co zmienić:

Za formalnie. Do tej osoby nie zaczynam od „Dzień dobry”, tylko od imienia. Skróć też ostatni akapit.

Skryba poprawi wersję roboczą. I tu dochodzi rzecz, o której łatwo zapomnieć: powiedz mu, jak daleko sięga twoja uwaga.

  • „Tak piszę zawsze” – niech poprawi też profil w pliku.
  • „Tylko w tej wiadomości” – niech zmieni samą odpowiedź i zostawi profil w spokoju.

Bez tego rozróżnienia plik ze stylem zamienia się po miesiącu w zbiór wyjątków, z których nie wynika już żadna zasada.

Doszkalaj skrybę w dwóch fazach

Przez pierwszy tydzień mów skrybie nie tylko co zmienić, ale też tłumacz, z czego wynika ta zasada oraz jak szeroko ją stosować.

Nie używaj emoji w mailach do klientów, bo u mnie wyglądają zbyt nieformalnie. W wiadomościach do zespołu mogą zostać.

Podanie powodu pomaga bardziej, niż się wydaje. Skryba dostaje wtedy zasadę zamiast pojedynczego przypadku i stosuje ją też w sytuacjach, których mu nie opisujesz wprost.

Kiedy zauważysz, że nie musisz poprawiać po AI co drugiego zdania, pora na fazę drugą. Drobne korekty nanosisz wtedy wprost w wiadomości, przed jej wysłaniem. Potem wróć do rozmowy z Claude:

Zobacz moją ostatnią wysłaną wiadomość w tym wątku i porównaj ją ze swoją wersją roboczą.

Skryba wyciągnie z różnicy wniosek – ale nie każda różnica jest regułą. Poproś, żeby proponował zmianę stylu pisania tylko wtedy, gdy widzi powtarzający się wzorzec, a jednorazową decyzję może zostawić bez śladu.

UWAGA! Konektor Gmaila nie czyta treści załączników, więc gdy odpowiedź zależy od przysłanego pliku, musisz dostarczyć jego treść osobno. Nie wstawi też obrazka w stopce – jeśli twoja stopka jest graficzna, każ AI kończyć wiadomość przed podpisem i dodawaj stopkę ręcznie w Gmailu – służy do tego ikona długopisu na dolnym pasku opcji edycji maila.

Z tej lekcji zapamiętaj

Skill może mieć więcej niż jeden plik. W SKILL.md stoi procedura, w katalogu references leży materiał, po który Claude Code sięga dopiero wtedy, gdy jest potrzebny.

Profil stylu powstaje z prawdziwych wysłanych wiadomości, ale zatwierdzasz go ty. Skrzynka mówi, jak wyglądały twoje dotychczasowe wiadomości; to, jak AI ma pisać od teraz, jest twoją decyzją.

Instrukcja i blokada narzędzia to dwie różne warstwy. Prośbę w skillu można nadpisać w rozmowie, uprawnienia konektora – nie. Obie stawiasz na czas nauki i obie zdejmiesz, gdy skryba zacznie pisać tak, że nie musisz go poprawiać.

Nie każda poprawka jednej wiadomości jest nową regułą. Za każdym razem mów, czy zmiana dotyczy tego jednego maila, czy twojego stylu w ogóle.

Skryba uczy się szybciej, gdy zna powód. „Inaczej” zmienia jedno zdanie, „nie tak, bo…” zmienia wszystkie następne.

Zadania

Odhacz, gdy zrobisz. Stan zapamięta się w przeglądarce, więc możesz wrócić do tej listy jutro.

  • Skill zapisany przez Claude Code i widoczny po ukośniku w nowej rozmowie
  • Profil stylu utworzony z wysłanych wiadomości i poprawiony przed zapisaniem pliku
  • Narzędzia Gmaila, które wysyłają wiadomości, ustawione na Blocked
  • Skill uruchomiony na jednej prawdziwej wiadomości ze skrzynki
  • Wersja robocza znaleziona w Gmailu i przeczytana
  • Jedna poprawka przekazana z informacją, czy jest regułą, czy wyjątkiem