Powtarzalne instrukcje dla AI, zapisane w pliku, nazywa się skillami. Mechanizm jest uniwersalny i używają go różni dostawcy AI, nie tylko Anthropic – format pliku opisuje otwarty standard Agent Skills.
Skill to zwykły tekst w formacie Markdown, podobnie jak CLAUDE.md. Asystent AI wczytuje go dopiero wtedy, gdy jest potrzebny, i wykonuje instrukcje tak samo, jakby dostał je od ciebie w rozmowie. Dziś napiszesz swój pierwszy skill: taki, który układa poranny plan dnia.
Do ćwiczenia potrzebujesz podłączonych konektorów poczty i kalendarza, które włącza się w przeglądarce, oraz pliku profil.md w folderze, w którym pracujesz – powstaje z wywiadu, który przeprowadza z tobą Claude Code.
Trzy sposoby, żeby napisać skill
Skill może powstać na trzy sposoby i każdy prowadzi do tego samego pliku.
Pierwszy sposób jest opisowy: mówisz Claude Code, jak skill ma działać, i prosisz o zapisanie. Plik masz w kilka minut, ale podczas późniejszych testów wiele może wymagać poprawy.
Drugi sposób jest praktyczny: w nowej rozmowie wykonujesz z Claude Code cały proces jak zwykłe zadanie, a na końcu prosisz, żeby zapisał jako skill to, co przed chwilą robiliście. Każdy krok w pliku naprawdę się wykonał, więc niespodzianek jest mniej.
Trzeci sposób łączy oba wcześniejsze: najpierw opisujesz, jak skill ma działać, potem wykonujesz zadanie razem z AI, a skill powstaje na końcu. Ta metoda zajmuje najwięcej czasu, ale daje najlepszy punkt wyjścia – właśnie punkt wyjścia, bo większość skilli zaraz po utworzeniu i tak wymaga doszlifowania, i to jest normalna część pracy.
W tej lekcji piszemy skill opisowo, bo ma tylko kilka prostych kroków. Przy bardziej rozbudowanych skillach lepiej sprawdzają się dwa pozostałe sposoby.
Wypisz, co ma się znaleźć w porannym planie
Zanim powstanie plik, ustal, co chcesz widzieć rano. To kluczowa decyzja – jeśli ty tego nie wiesz, AI samo się nie domyśli.
U nas plan składa się z trzech punktów: emaili czekających na odpowiedź, dzisiejszych spotkań w kalendarzu i tego, co zostało do zrobienia z wczoraj. Twoja lista może wyglądać inaczej – jeśli pracujesz na zleceniach z terminami, na górze będzie to, co ma termin dzisiaj, a poczta zejdzie na trzecie miejsce.
Każdy punkt zapisz tak, żeby mówił, jak ma wyglądać wynik, nie tylko dokąd zajrzeć. „Przejrzyj pocztę” zostawia całą decyzję asystentowi AI, a ten podejmie ją w poniedziałek inaczej niż w czwartek. „Wypisz wiadomości z ostatniej doby, które czekają na moją odpowiedź, po jednej linijce na wiadomość” daje podobny rezultat za każdym razem.
Niczego nie zapisuj do pliku. Lista trafi w całości do polecenia, które za chwilę wyślesz Claude Code – im dokładniej ją teraz spiszesz, tym mniej poprawek później.
Wskaż trzy źródła: skrzynkę, kalendarz i twój profil
Skill nie ma własnego dostępu do danych: wykonuje się w zwykłej rozmowie i sięga po te same konektory i pliki, po które Claude Code sięga, gdy pytasz go wprost. Dlatego konektory poczty i kalendarza muszą być podłączone, zanim skill ruszy.
Do każdej części planu przypisz jedno źródło. Emaile czekające na odpowiedź – z konektora Gmaila. Dzisiejsze spotkania i wolne okna między nimi – z konektora Kalendarza Google. Trzecie źródło to plik profil.md z folderu, do którego AI ma dostęp, i to ono robi największą różnicę: bez niego dostaniesz listę wszystkich nieprzeczytanych wiadomości, razem z newsletterami i potwierdzeniami przelewów; z nim Claude Code wie, czym się zajmujesz i kto jest twoim klientem, więc odróżni zapytanie ofertowe od reklamy hurtowni.
W krokach nazywaj źródła ich własnymi nazwami. „Sprawdź, co mam na dziś zrobić” każe Claude Code zgadywać, gdzie szukać, i przy dwóch podłączonych kalendarzach zgadnie raz dobrze, raz źle. „Sprawdź dzisiejsze wydarzenia z Kalendarza Google” wskazuje konkretne źródło.
Określ nazwę i sposób wywołania skilla
Nie musisz podawać nazwy skilla – Claude Code sam ją wymyśli. Jeśli chcesz ją nadać, pamiętaj, że nazwa jest komendą wpisywaną po ukośniku, tak samo jak na przykład /config, o którym pisaliśmy w osobnej poradzie. Dlatego składa się z samych małych liter, bez polskich znaków, z myślnikami zamiast spacji. Nazwa plan-dnia daje komendę /plan-dnia.
Podpowiedź: żeby na liście wszystkich komend po ukośniku łatwo znaleźć swoje skille, warto zaczynać ich nazwy od jednego wspólnego słowa, na przykład praca-. A jeśli chcesz, żeby twoje skille zawsze były na samej górze listy poleceń (lista jest alfabetyczna), zaczynaj ich nazwy od aaa-.
Komenda wywołująca skill jest obowiązkowa. Możesz dodatkowo określić zwrot w języku naturalnym, którym uruchomisz skill „po ludzku”, w normalnej rozmowie. W naszym przypadku takim zwrotem może być: „jeśli powiem »przygotuj mi plan dnia« lub coś podobnego”. Określenie coś podobnego jest tu bardzo ważne – bez niego AI będzie „nasłuchiwało” tylko dokładnie tych zwrotów, które wymienisz.
Poproś Claude Code o zapisanie skilla
Skilla nie piszesz w edytorze – plik zapisuje Claude Code na twoją prośbę. Poproś o skill globalny, czyli dostępny w każdym folderze na twoim komputerze (istnieją też skille lokalne, o których opowiemy za chwilę). W prośbie podaj nazwę, zwrot do uruchamiania „po ludzku” i kroki z twojej listy.
Poniżej przykładowy prompt do wygenerowania skilla – jeśli trzeba, podmień w nim kroki do wykonania na twoje:
Zapisz globalny skill o nazwie plan-dnia. Uruchamiaj go także wtedy, gdy powiem „przygotuj mi plan dnia” lub coś podobnego. Skill ma układać mój poranny plan dnia w trzech krokach:
1. Z pliku profil.md w tym folderze weź, czym się zajmuję i kto jest moim klientem, i według tego pomiń newslettery oraz reklamy.
2. Z konektora Gmaila wypisz wiadomości z ostatniej doby, które czekają na moją odpowiedź – po jednej linijce na wiadomość: nadawca, temat, czego dotyczy.
3. Z Kalendarza Google wypisz dzisiejsze spotkania z godzinami i wolne okna między nimi.
Zanim zapiszesz plik, pokaż mi treść skilla i poczekaj na moje „ok”.
Po wysłaniu Claude Code pokaże ci treść skilla do zatwierdzenia. Przeczytaj ją raz. Jeśli w krokach czegoś brakuje, powiedz to teraz, zanim plik powstanie; jeśli wszystko się zgadza, napisz „ok”. Claude Code zapisze skill w swoim folderze skilli, a komenda /plan-dnia będzie dostępna od następnej rozmowy.
Jak zbudowany jest skill
Treść skilla, którą Claude Code pokazał ci do zatwierdzenia, ma dwie części. Na górze stoi frontmatter: kilka linijek między dwiema kreskami ---. We frontmatterze znajdują się dodatkowe dane opisujące plik. To często stosowane rozwiązanie – znajdziesz je w wielu plikach .md, z których korzysta Claude Code. We frontmatterze skilla są dwa pola:
name– nazwa skilla, ta sama, która jest komendą po ukośniku;description– opis: do czego skill służy i kiedy go użyć. To tutaj trafia twój zwrot „przygotuj mi plan dnia lub coś podobnego”. Claude Code porównuje z opisem to, co piszesz w rozmowie, i gdy pasuje, uruchamia skill sam, bez ukośnika. Opisy wszystkich skilli Claude Code czyta na początku każdej rozmowy – dzięki temu wie, jakie ma skille i kiedy po który sięgnąć.
Pod frontmatterem jest reszta: twoje kroki, zwykłym tekstem, w kolejności wykonania. Claude Code czyta je dopiero wtedy, gdy stwierdzi, że musi użyć skilla.
Nasz skill będzie wyglądał mniej więcej tak:
---
name: plan-dnia
description: Układa poranny plan dnia z profilu, poczty i kalendarza. Użyj, gdy użytkownik napisze „przygotuj mi plan dnia” lub coś podobnego.
---
1. Z pliku profil.md w bieżącym folderze weź, czym zajmuje się użytkownik i kto jest jego klientem; według tego pomiń newslettery i reklamy.
2. Z konektora Gmaila wypisz wiadomości z ostatniej doby, które czekają na odpowiedź – po jednej linijce: nadawca, temat, czego dotyczy.
3. Z Kalendarza Google wypisz dzisiejsze spotkania z godzinami i wolne okna między nimi.
Uruchom skill w nowej rozmowie
Zamknij bieżącą rozmowę i otwórz nową. W tej, w której skill powstawał, braki w pliku uzupełnia to, co padło w czacie po drodze – jutro rano tego kontekstu nie będzie, więc dopiero czysta rozmowa pokazuje, co w skillu naprawdę działa.
Wpisz /plan-dnia lub napisz „przygotuj mi plan dnia” i sprawdź, czy plan, który dostajesz, jest taki, jakiego chcesz – właściwe źródła i właściwy kształt wyniku przy każdym z trzech kroków.
Jeśli komenda nie pojawia się po wpisaniu ukośnika, a folder skilli powstał dziś po raz pierwszy, zamknij Claude Code całkiem i uruchom claude jeszcze raz – nowy folder skilli Claude Code zauważa dopiero po ponownym starcie. Nadal nic? Wpisz /skills: zobaczysz listę skilli, które Claude Code w tej chwili widzi. Gdy twojego skilla tam nie ma, poproś w rozmowie: „sprawdź, gdzie zapisałeś skill plan-dnia i czy to jest globalny folder skilli”.
Popraw kroki, które wyszły inaczej
Pierwsze uruchomienie rzadko wychodzi w całości tak, jak miało, i to zwykła część pisania skilla – u nas też tak to wygląda. Najczęściej krok był za ogólny: zabrakło nazwy źródła albo opisu, jak ma wyglądać wynik, i skill wypisał wszystko, co znalazł.
Każdą poprawkę wprowadza Claude Code – zamiast edytować plik ręcznie, poproś go o zmianę. AI zapisuje instrukcje w formie, która jest dla niego najczytelniejsza, często z bardziej zaawansowanym formatowaniem Markdown, i ręczna poprawka łatwo tę formę psuje.
Przykładowa poprawka, o jaką możesz poprosić:
Zmień w skillu plan-dnia krok o poczcie: pomiń newslettery i automatyczne potwierdzenia, zostaw tylko wiadomości, na które ktoś czeka na odpowiedź.
Po każdej zmianie otwórz nową rozmowę i uruchom skill jeszcze raz. Dwie, trzy takie rundy to zwykłe doszlifowanie skilla. Po nich pliku zazwyczaj nie trzeba więcej ruszać – chyba że zechcesz go rozbudować.
Co warto zapisywać na stałe, a co wystarczy powiedzieć raz w rozmowie? Rozkładamy to na części w osobnej poradzie.
Skill lokalny – tylko dla jednego folderu
Skill globalny działa w każdym folderze na twoim komputerze. Skill lokalny istnieje tylko w folderze, w którym go zapiszesz, i działa tylko wtedy, gdy uruchomisz claude w tym folderze.
Skille lokalne przydają się, gdy prowadzisz kilka rodzajów pracy w osobnych folderach, a każdy potrzebuje innej wersji tej samej procedury – plan dnia dla firmy i plan dnia dla projektu po godzinach mogą mieć wtedy własne kroki. Prosisz o niego tak samo, tylko zamiast „globalny” piszesz „lokalny, tylko dla tego folderu”.
Jak duży powinien być skill
Częstym błędem na początku przygody ze skillami jest tworzenie dużych plików działających na zasadzie scyzoryka szwajcarskiego – jeden do niemal wszystkiego. Lepiej sprawdza się inne podejście.
Skille powinny działać jak klocki Lego: każdy wykonuje jedno, konkretne zadanie. Gdy jeden działa nieprawidłowo, pozostałe pracują dalej.
Do tego dochodzi zużycie tokenów. Jeśli duży skill składa się z wielu instrukcji warunkowych typu „w sytuacji A zrób X, a w sytuacji B zrób Y”, to połowa tokenów potrzebnych na przeczytanie skilla idzie na marne. Po rozdzieleniu na osobne skille A i B asystent AI wczyta tylko ten, którego w danym momencie potrzebuje.
Jeśli nie wiesz, czy twój skill nie rozrósł się za bardzo, zapytaj Claude Code: „czy ten skill warto rozbić na kilka mniejszych?”.
A jeśli dalej kusi cię wizja skilla-scyzoryka, możesz zbudować tak zwany orkiestrator, czyli skill, którego zadaniem jest wywoływanie innych skilli.
Wróćmy do naszego planu dnia. Powiedzmy, że za pół roku jego treść bardzo się rozrośnie i pojawią się instrukcje warunkowe typu „maile sprawdzaj tylko w dni parzyste, a kalendarz w nieparzyste”. Wtedy możesz wyciągnąć z tego skilla dwa mniejsze: sprawdz-email i sprawdz-kalendarz. W plan-dnia zostawiasz tylko polecenie, by użyć tych dwóch nowych skilli w odpowiednie dni. Dalej wywołujesz ten sam skill, co wcześniej, ale w środku wszystko działa sprawniej.
Z tej lekcji zapamiętaj
Skill to zapisana procedura, którą Claude Code wykonuje w zwykłej rozmowie. Sięga po te same konektory i pliki, po które sięga, gdy pytasz go wprost – więc bez konektorów i profilu plan wyjdzie pusty.
Plik pisze Claude Code, ty mówisz, co ma być w środku. Każdy krok nazywa źródło i mówi, jak ma wyglądać wynik – „wypisz wiadomości z ostatniej doby czekające na odpowiedź, po linijce na każdą”, nie „zajrzyj do poczty”.
Skill ma nagłówek i kroki. W nagłówku (frontmatterze) stoi nazwa, czyli komenda /plan-dnia, i opis ze zwrotem, po którym Claude Code uruchamia skill sam; pod nagłówkiem stoją twoje kroki.
Skill sprawdzasz w nowej rozmowie i poprawiasz jednym zdaniem. W rozmowie, w której powstawał, braki uzupełnia kontekst z czatu; dwie, trzy rundy poprawek to norma.
Jeden skill robi jedną rzecz. Duży skill z instrukcjami warunkowymi rozbij na mniejsze, a gdy chcesz wywoływać je razem, zrób z nich orkiestrator – skill, który uruchamia pozostałe.
Zadania
Odhacz, gdy zrobisz. Stan zapamięta się w przeglądarce, więc możesz wrócić do tej listy jutro.
- Lista trzech rzeczy do porannego planu spisana, każda z nazwą źródła i kształtem wyniku
- Nazwa skilla wybrana i zwrot do uruchamiania „po ludzku” ustalony
- Skill globalny plan-dnia zapisany przez Claude Code po twoim „ok”
-
/plan-dniauruchomiony w nowej rozmowie i przeczytany punkt po punkcie - Krok, który wyszedł inaczej, poprawiony jednym zdaniem w rozmowie
- Skill uruchomiony także zwrotem „przygotuj mi plan dnia”, bez ukośnika